Laugarren eguna: Villafranca – Fromista

Sakelekoaren bitartez idazten ari naiz. Gaur eztare ez dago internetik. Oso oso gustora nago. Hankek eta bizikletak primeran erantzun dute eta 103 kilometro egin ditudala dio GPSak. Burgos utzi eta Palencian nago. Eguraldia primerakoa, aurpegi kolore ederra daukat. Ea biharkoa nola doan.

————–

2007.eko azaroak 9an eguneratua:

Mendate baten haseran lo egitearena… ez da oso ideia ona. Hankak zeharo hoztuta neuzkan goizaren haseran. Bultzaka hasi dut eguna. Zorionez oso jatorrak ziren bi frantziarrekin egin dut igoera. Hotza, kristoren hotza egiten du hemen goian.

Jetsiera polita da, Atapuercaraino iaia ez da indarrik egin behar. Hori bai, Atapuercan aldapa polita dago berriz. Hemen ere bultzaka. Joe, hau panorama. Igotzen ari nintzen bitartean tiro hotsak entzuten ziren. Haseran ehiztariak zirela pentsatu dut, baina tiro larregi ziren (edo agian ehiztari txarrak). Mapan ikusi dut militarrek bertan jolasean ibiltzen direla.

Jetsiera trialeroaren ostean Burgos kanpoan gaude, baina ez Burgosen, ze sarrera amaitezina da. Itsusia benetan. Nazional 1 errepidearen espaloitik sartzen zara.

Burgosen katedrala ikusi eta kafetxo bat hartu dut hiri kanpoaldean. Indarra eman dit beranduago.

Burgos kanpoaldean, andre bat hizketan hasi zait. Ohituta omen dago erromesekin hitzegitera eta istorioak kontatzen hasi zait. Polita izan da egin dugun bide tartea.

Eman eta eman jarraitu dut eta halako batean, Castrojeriz. Polita herria. Gaztelu eder eta guzti.

Baina aurrera egin beharra zegoen, Fromista nuen eta helmuga.

Fromistara heltzean Carod Roviraren moduan sentitu naiz. Nere kredentzialean Mikel jartzen du. Eta bertako atsoak zera dio, “Zein da zure izena, Miguel?”. Diskutitzeko gogorik ez daukat. Zera esan behar al nion? Nere izena Mikel da, hemen eta Txina popularrean? Nekatuta nengoen eta ez neukan gogorik, baina…

Gero herriko plazan afaldu dut. Gaizki, kristoren beherakoa eman dit eta. Janariak prekozinatu hoietako ematen du. Non dira amatxo eta amamaren janari goxoak!!??.